Sorry papa, ik schreef piemel

“Doen jouw fantasieën en schrijftalent niet onder voor de meest gelezen boeketreeksen? Doe dan mee met onze fijne foute zomer-schrijfwedstrijd. Met als schitterende beloning: een publicatie van je verhaal met credits in onze fijne foute zomer-verhalenspecial! 

Wat moet je hiervoor doen?
1. Laat je zwoele zomerfantasieën de vrije loop.
2. Blijf op je stoel zitten en glij er niet vanaf.
3. Klim in de pen en schrijf je fictieve fijne foute zomer-verhaal.
4. Hou je aan het minimum van 2.000 en het maximum van 3.000 woorden.
5. Lever je verhaal in.”

Twijfelend lees ik de oproep van &C, het populaire tijdschrift van de nog populairdere Chantal Janzen. Het is verleidelijk.  En nee, niet die boeketreeksboekjes, daar heb ik eerlijk gezegd geen ervaring mee. Maar deze oproep voor schrijftalent roept me, lonkt me met wat er aan de andere kant van de horizon ligt: een enorm groot publiek. Hoewel ik me eigenlijk wil focussen op het afschrijven van mijn nieuwe boek en me vooral niet wil laten afleiden door schrijfwedstrijden, besluit ik toch een kans te wagen. Want stel dat… Lees verder

‘Zit er bami op mijn gezicht?’

‘Zit er bami op mijn gezicht?’
Peinzend kijkt de man tegenover me mij aan en draait zijn gezicht zodat ik hem vanuit verschillende hoeken kan bekijken. Ik weet niet of ik moet lachen of huilen maar dit moet met stip de meest bizarre openingszin ooit zijn.
Ik schud mijn hoofd. ‘Nee,’ antwoord ik en richt me weer op mijn Whatsapp gesprek.
‘Mooi,’ hoor ik hem nog zeggen. Ik glimlach even vriendelijk en laat het daarbij. Lees verder

Netwerken is moeilijk en mensen zijn eng.

 

Wees gerust, ik ben geen romanticus.

Argwanend bekijk ik de zoveelste hint die op het scherm van mijn telefoon verschijnt. Sinds twee weken krijg ik hints van de website whooo.at over een verrassing die me op een maandagavond staat te wachten. En ik heb geen idee wie hierachter zit.  Ik verdenk mijn beste vriendin, beschuldig mijn vriend van medeplichtigheid en wantrouw iedereen die zegt van niks te weten. Lees verder

Praten, trut! (Over 50 shades, panty’s tot onder je oksel en witlof)

Pas op! Wie denkt zich nog te laten verrassen door het boeiende filmscript van 50 Shades Freed kan beter eerst de film kijken alvorens verder te lezen. Hate to spoil it for ya!

Wie A zegt moet B zeggen. Als je ergens aan begint, moet je het afmaken en wie zich brandt, moet op de blaren zitten. En dus ging ik op Valentijnsdag naar de derde en laatste (in godsnaam, laat het de laatste zijn…) film in de 50 shades-trilogie: 50 Shades Freed.

Zoals we dat in Brabant zeggen: vooruit, nog inne dan…(al heeft dat meestal met alcohol te maken). Lees verder

Releaseparty Ik kom je halen!

‘Beetje kunnen slapen?’
Zowel mijn vader als mijn moeder appten mij op zondagochtend. Dat doen ze nogal eens; los van elkaar dezelfde vraag sturen. Bij voorkeur een paar seconden na elkaar. Ik lag nog in bed terwijl ik mijn telefoon boven mijn hoofd balanceerde en terugstuurde: ‘Ja hoor, slapen is nooit een probleem.’ En dat klopt. Wat er ook staat te gebeuren of is gebeurd. Slapen (en eten wat dat betreft) is nooit een probleem. Het is de ochtend van mijn releaseparty. Mijn officiële debuut en de eerste keer dat ik een boekpresentatie geef in een enorme boekhandel. En ook al heb ik goed geslapen, ik vind het retespannend! Lees verder